Muzeum Obrony Wybrzeża w Helu

Aby zachować (chociaż w części) ten wojskowy charakter miasta powstało w 2006 roku Muzeum Obrony Wybrzeża powołane przez Stowarzyszenie "Przyjaciele Helu". Muzeum nosi imię komandora Zbigniewa Przybyszewskiego, bohaterskiego obrońcy Helu, który został stracony niewinnie w 1952 roku, w wyniku sfingowanego procesu przed stalinowskim sądem wojskowym.

Fortyfikacja na Helu...

Hel to chyba jedno z bardziej ulubionych miejsc dawnych wojskowych architektów. W mieście i okolicach powstały setki różnego rodzaju umocnień, baterii dział czy innych stanowisk wojennych. Pierwsze umocnienia z betonu i stali powstały już w latach 20 tych XX w. W 1936 utworzono RUH czyli "Rejon Umocniony Hel", którego rozbudowa trwała do 1974 roku. W tym czasie w Helu minęły różne przecież epoki: przedwojenna polska II Rzeczypospolita, okres hitlerowskiej III Rzeszy i powojenna PRL. A tak patrząc to dopiero niedawno miasto zmieniło swój charakter z wojskowego na turystyczny.

Krótka historia...

W 1999 roku udało się wpisać helskie umocnienia wojskowe do rejestru zabytków. Muzeum Obrony Wybrzeża (MOW) stawia sobie za zadanie sukcesywne rozszerzanie swojej opieki na wszystkie obiekty położone na terenie dawnego RUH. Siedzibą MOW są dwa największe obiekty ze znajdujących się na tym terenie: wieża kierowania ogniem i jedno ze stanowisk artyleryjskich baterii Schleswig-Holstein. Ta monstrualna bateria 406 mm z 1940 roku, największa z baterii nadbrzeżnych świata co do kalibru (większy kaliber miały później tylko niemieckie działa kolejowe i japońskie pancerniki) składa się z 6 obiektów: wieży kierowania ogniem, 2 schronów amunicyjnych, 3 stanowisk artyleryjskich.